Bloq Arxivləri

Sevgimin rəngsiz adı – (Son)

Leyla Səmranın otağından çıxanda üzündəki ifadə onun psixoloq yanından çıxmasını əks etdirmirdi. Gözlərindəki ümid tamam ölmüşdü. Özünü günahkar, həm də çarəsiz hiss edirdi. Klinikadan çıxıb yolunu müəyyənləşdirdi. Çünki Səmranın son sözü hələ də qulaqlarında cingildəyirdi: – Leyla, sən mənim düşündüyüm qadınsansa, bu gücü özündə tapmalısan. Sən özünlə bərabər Muradı da məhv edirsən. Budurmu ona olan sevgin? Sən sevgini beləmi dərk edirsən? Sevgi sevmədiyin yolu belə sevdiyin üçün getmək deyilmi? Hər dəfəsində sən onunla dost olaraq ayrılmaq istədiyini vurğulayırsan, buna nail olmağa can atırsan. Axı sevgini dostluğa çevirsən sənin əzabın yerə-göyə sığmayacaq, bunu daşıyan ürəyin, buna dözəcək gücün olacaqmı? Sevgini sevgi edən qovuşmaq deyil ki, Leyla, fədakarlıqdır. Muradı həqiqi sevirsənsə, ona bu fədakarlığı etməlisən sən…” Bu yazının davamını oxu

Sevgimin rəngsiz adı… (IV hissə)

image

…Soyuq hava, qərib ölkə, içində bir niskil…Leyla elə bil özündə deyildi. Həyatının ən ağır və günahkar günlərini yaşayır kimi yataqdan belə qalxmağa taqəti qalmamışdı. Tez-tez ürək ağrıları tutur, təcili yardımdan gələn həkimlərin ilk yardımı ilə bir qədər sakitləşir, üstündın yarım gün keçməmiş yenidən ağrıları başlayırdı. Leylanın həyat yoldaşı onun bu halına biganə qala bilmirdi, ona görə də Leylanın etirazına baxmayaraq onu xəstəxanaya yerləşdirdi. Cərrahi əməliyyat təyin edilmişdi. Leylanın ciddi problemi vardı, həkimlər sonradan qazanılan ürək qüsuru aşkar etmişdilər. Bu yazının davamını oxu