Kateqoriya Arxivləri: Hekayələr

Ayrılıq vüsaldan əvvələ düşdü…

image

Əhvalımı bilə-bilə,
Çalma, aşıq, sazı belə.
Tale yazan yazı belə,
Göz yaşımı qurutmadı…

Günay orta məktəbin onbirinci sinifində oxuyurdu. Gözəlliyi ilə bütün cavanların diqqətini cəlb edən bu qız heç kimə könül verməmişdi. Kimsə də cürət edib yaxınlaşa bilməzdi ona. Günayda belə xasiyyət var idi ki, kiminsə ondan xoşu gəldiyini bilsəydi, acığı tuturdu, əsəbləşirdi. Adicə baxışlarından hamı çəkinərdi. Elə bir baxmağı kifayət edərdi ki, dillənmək istəyənin sözü ağzında qalsın.  Bu yazının davamını oxu

Yetim uşaqlar

image

Kitablardan oxumuşam, sevginin növləri də varmış deyirlər. Bunu yaxınlarda Arif əmidən də eşitdim. Arif əmi ölkəmizə yad gözlə baxanların hesabını aparan birilərindən sayılır. O, Çanaqqala şəhidinin oğludur. Atası düşmənə qarşı mübarizə aparanlardan biri olmuşdur. Düşməni Çanaqqala boğazından keçməyə qoymayıb, canları, qanları bahasına buna yol verməyiblər. Arif əmi atasından həmişə qürurla danışar: “Bir bilsəniz necə vuruşubdur mənim atam! Mən də olsaydım eynisini edərdim. Damarımda o adamın qanı var axı!”  Bu yazının davamını oxu

Azad bir quşdum…

imageÖlkəmizdə müharibə getdiyi bir vaxtda bəzi insanların elə bil “humanizm” damarı tutub. “Öldürməyək”, “qıymayaq”, “yazıqdırlar”, “onalrın nə günahı var” kimi fikirlərlə çox qarşılaşıram. Yəqin bunu dilinə gətirənlər başımıza açılan müsibətlərdən xəbərsizdirlər, ya da biganəlikdən doğan düşüncədir.  Bu hekayəni təqdim etməyimin də səbəbi, erməni vəhşiliyinin sübutu olan hadisəylə sizi də tanış etməkdir. 

Iki il əvvələdək həyatında hər şey başqa cür idi. Xoşbəxt olmaq üçün səbəbləri o qədər çox idi ki…Sevdiyi qızla uzun mübarizədən sonra ailə qurmağa nail olmuş, bu sevgidən dörd övladı dünyaya gəlmişdi. İki oğul və iki qız atasıydı Azad. Həyat yoldaşı Aygül evdar qadın idi. Onun işi evdə uşaqların tərbiyəsilə məşğul olmaq və əri işdən qayıdınca onu mehriban, xoş üzlə qarşılamaqdan ibarət idi. Bu yazının davamını oxu

Xoşbəxtlik yolunda faciə

image

Şadlıq evindən bir başa evə gəlib otağına keçdi. Ardınca evə tələsən anasına nəyisə izah etməyə gücü yox idi. Heç bir qorxu hissi keçirmirdi. Bütün bədəni kimi beyni, düşüncələri də keyləşmişdi sanki. Bir az əvvəl yaşadıqlarını qorxulu filmi kənardan seyr edərcəsinə sakitlik vardı içində. Otağına keçib paltar şkafını açdı. Nə isə axtarırdı. Əlinə keçən qalın kəndiri götürüb qonşu otağa keçdi. O, bunu edəcəkdi. Yaşamağa nə haqqı, nə də artıq səbəbi qalmamışdı…

…Elyanı çox sevirdi. Qız da ona biganə deyildi. İstər maddi vəziyyəti, istər təhsili Elyadan çox-çox aşağı olsa da getdikcə dərinləşən münasibətləri bu fərqi görünməz edirdi. Qısa müddətdə bir-birinə bağlanan gənclər vaxt itirmədən yeni həyata başlamaq istəyirdilər. Təbii ki, ailə xeyir duası ilə…  Bu yazının davamını oxu

Düşüncələrim…

image

Dünyaya gəlişimizdən gedişimizə qədər bir çox insanlar olur heyatımızda, sayını bilməyəcəyimiz qədər çox…ömür çox uzun yol gedən qatara bənzəyir, dayanmadan sərnişinlərinin biri minər biri düşər, gah dolar gah boşalar. İçərisində hər xasiyyətdə, hər biçimdə, hər yaşda sərnişinləri olan hər sərnişinin bir iz qoydugu qatar… Bu yazının davamını oxu

Üçüncü dünya (hekayə)

image

Bu körpü uzandıqca uzanırdı, bitmək bilmirdi, sonu görünmürdü, həm də çox tərpənirdi, sanki asma körpülər təki yellənirdi, elə bil çürük idi, hardasa onu yerə buraxacaqdı , körpü yolu uzun, ümidləri qırıq, ayaqları yorğun idi, amma hələ ayağında qüvvət qalmışdı, körpünün inadına daha möhkəm irəliləyirdi… Nəfəsi də təngimək üzrə idi, illər idi yol gedirdi sanki, illərin yolçusuna bənzəyirdi, nə illər , nə aylar, nə həftələr, nə də günlər… Heç biri onu oğluna qovuşdura bilməmişdi. Getmə, oğul, demişdi, yalvarmışdı, amma çifayda , oğlu getmişdi…

Bu yazının davamını oxu

Bir şəhidin hekayəsi

image

1992-ci ilin baharı idi. Müharibənin qızğın döyüşləri gedən zamanlardı. Hər gün cəhbədən bir əsgər meyidi gəlir,hər səhər ağlaşma səslərinə oyanırdıq. Anaların ağlaşması, fəryadını eşitdikcə artıq biz uşaqlar gülməyi belə unutmuşduq az qala.

Bu səhər həmişəkindən fərqli olaraq qonşu qadının və qızlarının gülüş, sevinc səsiinə yuxudan oyandıq. Bir neçə il əvvəl Qərbi Azərbaycandan qaçqın gələn qonşumuzun ailəsi idi sevinən. Ailənin böyük oğlu Babək bir neçə gün sonra Almaniyadan qayıdacaqdı.Nişanlısı Səidə bir neçə il idi ki,onun yolunu gözləyirdi. Bir-birini sevib nişanlanmışdılar. Babəkin ata-anası oğlunun gəlişini gözləmədən artıq Səidənin cehizlərini də gətirmişdilər. Səidə özü də gəlmişdi. Bu yazının davamını oxu

Pəncərə arxasından həyat

image

Həmişəki kimi yenə evdə tək idi. Yox, o təklikdən sıxılmırdı. Başqaları üçün təklik üzüntü, darıxdırıcı olsa da ona görə təklik özü ilə tək qalıb özü ilə dərdləşmək demək idi. Son günlər bu təkliyə, özü ilə danışmağa yaman ehtiyacı vardı. Həkimlərin son diaqnozundan sonra qəti bir qərar verməli idi. Bu qərarı da ancaq beynindəki fikirlərilə qəlbindəki hissləri bir araya gəlib verə bilərdi. Müalicə alması üçün bu evdən qısa müddətə olsa getməliydi. Həkim də son tövsiyələrində bunu xüsusi vurğulamışdı. Ancaq yeni nişanlanmış, sərbəst həyata yeni atılan oğlu Mahir və orta məktəbin son sinfində oxuyan qızı Güləri necə buraxıb getsin? Çox qorxurdu. Bu yazının davamını oxu

“Mehriban” türküsünün yaranması haqqında hekayə

Bu gün sizə bir türk musiqisinin yaranma tarixinə aid hekayəni təqdim etmək istəyirəm. Mahnının adı “Mihriban” yəni dilimizə tərcümədə “Mehriban”dır.
Hadisə 1960-cı illərə təsadüf edir. Əslində Anadolu gözəlinə həsr olunmuş bu şərqidəki qızın əsl adı Mehriban deyil. Həqiqi adını gizləmək məcburiyyətində qalan Abdülrəhim Karakoç yaşadığı gizli və əbədi sevginin hekayəsini belə danışır: Bu yazının davamını oxu

Gi de Mopassanın «Boyunbağı» hekayəsi

image

Gi de Mopassanın 100 il öncə yazdığı hekayələrdə toxunduğu problemlər hal-hazırda cəmiyyətimizdə aktual olduğu üçün Boyunbağı hekayəsi dilimizə 3-cü dəfə tərəfimdən tərcümə edilir. Bu hekayəni oxuyandan sonra toxunulan məsələləri özümüzdə varsa, tapıb dəyişmək ümidilə.

O, taleyin kinayəsi ilə bəzən usta ailələrində dünyaya gələn zərif və cazibədar qızlardan biri idi. Onun cehizi yox idi və gələcəyə ümid bəsləmirdi. Yuxarı təbəqədən zəngin bir adamın onu sevib evinin xanımı etməsinə heç bir ehtimalın olmadığını bildiyindən Təhsil Nazirliyində işləyən kiçik bir məmurun evlilik təklifini qəbul etmişdi. Bu yazının davamını oxu